Nick Andrews
44, Sinaloa, CDMX, 2017

27 x 35,5 cm (met kader)
Aquarel op papier

Instapprijs: € 750

Meer over de kunstenaar en zijn werk

Nick Andrews
°1972, United Kingdom

“One’s destination is never a place, but a new way of seeing things.” ― Henry Miller

Andrews refereert in zijn oeuvre naar beelden uit de populaire cultuur en de kunstgeschiedenis: zowel elementen uit films, boeken, posters, comics, … als iconische beelden uit de kunstgeschiedenis passen in zijn onderzoeksdomein. Zijn beelden zijn intens en laten een sterke indruk na. Terugkerende elementen zijn uitsnijdingen, spiegelingen, licht- en schaduweffecten en abstrahering in kleur en vorm.

Christmas Eve en Sinaloa maken deel uit van een reeks aquarellen die Andrews maakte naar aanleiding van een reis door Mexico, samen met zijn soulmate en echgenote Nadia Naveau. Tijdens deze reis maakte hij schetsen in zijn Mexican Diary. Hierin verbindt Andrews verschillende aspecten van de schilderkunst met Mexicaanse symbolen. Net als in zijn schilderijen zijn in de tekeningen begrippen als ruimte en beweging met elkaar verweven.

Tekenen gebeurt bij Andrews snel en impulsief, op basis van observaties en culturele referenties. Hij onderzoekt hoe we omgaan met beelden vanuit een andere blik, hoe we anders kijken vanuit het reizen en vanuit culturele interacties. Dit resulteert in tekeningen en schilderijen waarin hij experimenteert met kleur-, licht- en vormstructuren. Het gaat niet om de beschrijving van een landschap of een gebeurtenis, maar om een schilderkunstige interpretatie ervan.

Voor Christmas Eve put de kunstenaar inspiratie uit meerdere Mexicaanse tradities en symbolen, zoals “Dia de los Muertos” (Dag van de doden) en “Lucha Libre” (Mexicaanse worstelaars). In een altaar-achtig decor verschijnt een clownesk figuur in muzikaal gezelschap van een Mariachi, aanwezig in de vorm van een zwarte schim. Staat er iets te gebeuren of blijft alles bij het oude?

44, Sinaloa, CDMX verwijst naar een straat in Mexico City waar de kunstenaars verbleven, maar tegelijk ook naar een Mexicaans drugskartel opgericht tijdens de jaren 80. De ogenschijnlijke naïeve symboliek van een cactus krijgt in combinatie met de titel een andere connotatie, gelaagdheid.

De titels van de werken refereren naar een plek of een gebeurtenis zonder deze letterlijk in beeld te brengen. Andrews toont de verborgen poëtische kracht van beelden. Ondanks het uitbundig kleurengebruik hebben de tekeningen iets desolaats en dreigends.

Sofie Vermeiren